Aankondiging
Gooi en Eemlander
Progressief geluid klinkt in Tagrijn
Jasper Schoon, Hilversum, donderdag 16 september 2004
De Tagrijn staat vanavond in het teken van progressieve muziek. Het Hilversumse cultuurpodium heeft samen met de Gooise band Fluxury een nieuwe aflevering van de NederSymfoNite gepland.
"Het wordt een mooie en originele avond met voor ieder wat wils" aldus Fluxury-bassist en organisator Jos Witsenburg. "We hebben vier bands op twee podia gepland. Met deze avond probeer ik de NederSymfo, progressieve muziek dus, bij de mensen onder de aandacht te brengen. NederSymfo is niet echt een bekende stroming. De naam verwijst naar symfonische rock, wat in de jaren zeventig een bruisende scene was. De NederSymfoNite is in die spirit opgezet. Inventiviteit en mooie composities zij belangrijk en de muzikanten gebruiken regelmatig bijzondere instrumenten. Daarbij wordt er veel met nieuwe stijlen geexperimenteerd."
Een vergelijkbare landelijke tegenhanger van het Hilversumse feest is het Prog Farm Festival. Witsenburg: "Bij een grote Friese boerderij in Bakkeveen is elk jaar een weekend volgepland met progressieve bands. Daar staan ook internationale bands. Dat is een beetje de richting waar ik in Hilversum naar toe wil. Het mag hier best uitgroeien naar een landelijk bekend festival." Wat dat betreft is de verplaatsing van het Gooisch Podium vorig naar, naar de Tagrijn, volgens de bassist al een stap in de goeie richting. "De eerste aflevering was echt een try-out. Daar was het podium toen groot genoeg voor. Maar vanwege het succes wilde ik dit jaar iets groter. Daarom heb ik de Tagrijn benaderd om het feest uit te breiden.
"Fluxury doet de kick-off in de grote zaal, Het electronische trio Wave World speelt in de benedenbar. Aansluitend speelt in de grote zaal Ulysses. De melodische rockband For absent friends is de afsluiter. Witsenburg: "Kortom; een hardstikke mooie avond."
Recensies
Oor
nr. 20 (2 oktober 2004): NEDERSYMFO NITE, TAGRIJN, HILVERSUM (17 SEPTEMBER)
Het gaat goed en slecht met de Nedersymfo anno 2004. Goed als je naar de kwaliteit van de bands kijkt, slecht als je de belangstelling in ogenschouw neemt. Op de tweede
NEDERSYMFO NITE is het met het aantal toeschouwers in elk geval droevig gesteld.
Het organiserende sympathieke zevental van
FLUXURY mag zelf het spits afbijten. In vergelijking met de debuut-CD (2001) heeft de bezetting een fikse verandering ondergaan. Sinds een jaar is Fluxury aangevuld met Ilse Kunst, die bijna alle zangpartijen voor haar rekening neemt, al betekent het door John Reker gezongen
Shine een welkome afwisseling. De stem van Kunst past goed bij de subtiele en transparante composities van toetsenist Jan Kuipers. Veel materiaal wordt gespeeld van de binnenkort te verschijnen cd
Perishable goods.
Een stuk steviger trekt
ULYSSES uit Ridderkerk van leer. Hun symforock wordt strak en in hoog tempo uitgevoerd, waarbij de synthpartijen van Ron Mozer een glansrol vervullen. Na wat geluidsapparatuur malheur wordt het tempo terug geschroefd en bewijst Michael Hos*, slechts begeleid door piano, moeiteloos - gelijk een tweede Ian Gillan - de hoge noten te kunnen pakken.
Hero for one day* vormt een sterke afsluiter. (* 2 vergissingen in de Oor hier hersteld)
Science fiction liefhebbers kunnen tussen de sets door hun hart ophalen in de lounge, waar Harry Kessels, Gert van Santen en Rolf van Slooten hun
WAVE WORLD presenteren. De combinatie van computer graphics en electronische muziek werkt wonderwel en dan vormt de statische opstelling (á la Tangerine dream) geen enkel bezwaar.
De geslaagde avond wordt afgesloten door headliner
FOR ABSENT FRIENDS. Professioneel en energiek bewijzen ze nog steeds met afstand de beste Nederlandse old school symfoband te zijn. Naast materiaal van de meest recente cd
The Big Room (o.a. met het titelnummer en
Silly Love Songs) hebben ze een enorme
back catalogue tot hun beschikking, waarvan ze dankbaar gebruik maken. Maar ook het boeiende, nog nimmer pgenomen
Between the lines passeert de revue. De lyrische gitaarsolo's van Edwin Roes zijn even smaakvol als altijd. Ook de door verkoudheid geteisterde Hans van Lint levert een topprestatie. Zijn emotioneel geladen stem blijft live kaarsrecht overeind. Alle 'afwezige vrienden' van de symfo hebben een topavond aan zich voorbij laten gaan.
FRANS STEENSMA
Poka
NEDERSYMFO NITE 2 met FLUXURY, WAVE WORLD, ULYSSES en FOR ABSENT FRIENDS
17 september, Tagrijn, Hilversum
Het was een tijd geleden dat ik FLUXURY had zien spelen en het verschil met toen was behoorlijk. Indertijd hadden ze maar liefst drie vocalisten en was de muziek behoorlijk pretentieus. Nu hadden ze slechts één zangeres en zat het muzikaal een stuk simpeler in elkaar. En dat is een enorme verbetering, de songs hebben meer een liedjesstructuur, de verhouding tussen gevoel en verstand is nu meer in balans. Instrumentaal was het allemaal dik voor mekaar, maar qua zang valt er nog wel het een en ander te schaven. De lagere passages klinken prima, maar in de hogere gedeeltes komt het soms nog wat onzeker over. Ook wat betreft presentatie en beweging op het podium valt er wel het een en ander te verbeteren. Maar vergeleken met de vorige keer zat er enorm veel vooruitgang in.
Tijdens de pauzes tussen de bands in de bovenzaal speelde WAVE WORLD in het café. Tangerine Dream in een modern jasje en met modernere spulletjes, ondersteund door sfeervolle sci-fi beelden. Verder zijn het gewoon drie mannen achter computers, maar de eerste set klonk prima, de tweede vond ik wat minder en de derde heb ik niet gezien.
Terug naar boven waar de Engelstalige presentator net ULYSSES aankondigde. Daarna kregen we geen intromelodie te horen, maar gesproken woord als intro. ULYSSES oogt niet alleen metal-achtig, maar heeft ook de nodige metal invloeden. Instrumentaal klinken nogal wat Dream Theatre invloeden door, terwijl de zang wat Queensryche trekjes heeft. Een pittige mix dus. De show was okay, de band heeft een goede uitstraling. Het meeste indruk op mij maakte een lang nummer dat ze tegen het einde speelden, met een uitgesponnen instrumentaal middengedeelte.
De laatste band in de bovenzaal was ook de beste band, FOR ABSENT FRIENDS. Minder heftig dan de vorige, maar met prima songs. Instrumentaal zat het gedegen in elkaar, de zang was uitstekend en ook de show mocht er wezen. Een perfecte afsluiter.
NsN home - menu